De 5e ATB clinic was best heftig. Niet vanwege het weer, dat was alweer prachtig, maar vanwege de vele afdalingen en klimmetjes. Het crossbos deed me een beetje denken aan Pasen in mijn jeugdjaren, toen we paaseieren mochten zoeken in het bos tussen de bladeren. Die Paaseieren zag je meestal te laat, waardoor je op je b*k kon gaan als je er over struikelde.

Uiteraard waren het nu geen eieren die onder de bladeren in het crossbos verstopt waren, maar wel boomstronken en takken. Zoeken was niet nodig dat deed je relatief kleine ATB voorwiel wel als je “geluk” had, en reageerde daar soms heftig op. Deze keer heb ik geen spectaculaire valpartijen gezien. Wel een dappere trainer die tijdens het demonstreren van de ideale lijn in het prikkeldraad terecht kwam. Ook nu zat er weer een spectaculaire afdaling in het parcours die we meerdere keren mochten nemen, dat ging best goed, maar het nadeel was dat je ook steeds weer uit het dal omhoog moest fietsen. Een lift was er helaas niet in het bos. Met mijn gebrekkige sportfiets ervaring en door overwerk aangetaste conditie had ik daar best moete mee. Dat heb ik niet laten merken, dat is niet stoer naar de meisjes.

Zijn we nu klaar voor de strijd? zondag 31 oktober gaan we daar achter komen tijden een echte ATB tocht in Lichtenvoorde. Helaas is dat ook de 6e en laatste clinic. Dus neem zakdoekjes mee………..we moeten afscheid nemen van elkaar.